Grifola gargal
Dziko rosnący grzyb jadalny z patagońskich lasów południowego buka, ceniony lokalnie za migdałowy aromat. Jedno bardzo małe badanie pilotażowe u ludzi sugeruje wpływ na poziom trójglicerydów, ale dowody są znikome.
Liczba badań
2
Bezpieczeństwo
Umiarkowane
Kiedy efekty
Brak wiarygodnych danych — jedyne wyniki u ludzi pochodzą z 4-tygodniowego badania pilotażowego na 10 osobach.
Dla kogo
Spis treści
TL;DR
Dziko rosnący grzyb jadalny z patagońskich lasów południowego buka, ceniony lokalnie za migdałowy aromat. Jedno bardzo małe badanie pilotażowe u ludzi sugeruje wpływ na poziom trójglicerydów, ale dowody są znikome.
- →W małym pilotażowym badaniu (n=10, 4 tygodnie) wodny ekstrakt z hodowlanej grzybni obniżył poziom trójglicerydów — wynik wstępny, niepotwierdzony w większych badaniach
- →Ekstrakty z owocników wykazują umiarkowaną aktywność antyoksydacyjną in vitro
- →Ceniony lokalnie w Patagonii jako smaczny grzyb jadalny
| Nazwa łacińska | Grifola gargal |
|---|---|
| Rodzina | Grifolaceae |
| Substancje aktywne | Trehaloza, związki fenolowe, niescharakteryzowany niskocząsteczkowy ekstrakt z grzybni |
| Forma | Świeże/suszone owocniki (tradycyjnie); eksperymentalny ekstrakt wodny (wyłącznie w badaniu) |
| Poziom badań | Wstępne — pojedyncze małe badanie pilotażowe u ludzi (n=10) |
| Interakcje | Teoretyczna ostrożność przy lekach hipolipemizujących i przeciwcukrzycowych |
| Status | Brak produktów komercyjnych na rynkach zachodnich, w tym w Polsce |
Zrozum
Opis
Grifola gargal to gatunek opisany naukowo w 1969 roku, należący do tego samego rodzaju co maitake. Rośnie wyłącznie w andyjsko-patagońskich lasach Argentyny i Chile, na drzewach południowego buka. Lokalnie znany jako 'gargal', jest cenionym grzybem jadalnym o migdałowym aromacie.
Istnieje pojedyncze, bardzo małe badanie japońskiej grupy badawczej: niskocząsteczkowy ekstrakt z hodowlanej grzybni obniżał trójglicerydy i glikemię w mysich modelach, a w pilotażu klinicznym u 10 osób ze stanem przedcukrzycowym odnotowano istotny spadek trójglicerydów. To jednak pojedynczy, niepowielony wynik o bardzo małej próbie. Na rynkach zachodnich, w tym w Polsce, nie ma dostępnych produktów handlowych.
Komu może się to realnie przydać, a komu raczej nie? Przy tak skromnej bazie dowodowej (jedno badanie pilotażowe na 10 osobach, bez replikacji) nie da się wskazać grupy, dla której suplementacja Grifola gargal byłaby uzasadnioną rekomendacją zdrowotną — zwłaszcza że na rynkach zachodnich nie ma żadnych dostępnych produktów. Osoby liczące na efekt zbliżony do dobrze zbadanego krewniaka, maitake, będą rozczarowane — to zupełnie inna, znacznie skromniejsza baza dowodowa.
Występowanie
Grifola gargal rośnie wyłącznie w andyjsko-patagońskich lasach Argentyny i Chile, na pniach i martwym drewnie południowego buka, w chłodnym, wilgotnym klimacie regionu.
Mechanizm działania
Analizy chemiczne owocników wykazały wysoką zawartość trehalozy i związki fenolowe korelujące z umiarkowaną aktywnością antyoksydacyjną in vitro. W badaniach na zwierzętach niskocząsteczkowy ekstrakt tłumił ekspresję prozapalnej interleukiny 6, jednak mechanizm odpowiedzialny za obniżenie trójglicerydów u ludzi nie został wyjaśniony.
Zaobserwowana w badaniu na zwierzętach supresja interleukiny 6 sugeruje, że ewentualny wpływ na gospodarkę lipidową mógłby częściowo wynikać z ograniczenia stanu zapalnego niskiego stopnia towarzyszącego otyłości i insulinooporności, a nie z bezpośredniego działania na enzymy metabolizujące tłuszcze. To jednak wciąż hipoteza — u ludzi zbadano wyłącznie efekt końcowy, a nie leżący u jego podstaw mechanizm.
Wysoka zawartość trehalozy i związków fenolowych
Profilowanie chemiczne owocników wykazało nietypowo wysoki poziom trehalozy oraz związki fenolowe korelujące z aktywnością antyoksydacyjną in vitro.
Tłumienie IL-6 w modelach zwierzęcych
Niskocząsteczkowy ekstrakt z hodowlanej grzybni ograniczał ekspresję prozapalnej interleukiny 6 u myszy z otyłością i cukrzycą.
Obniżenie glikemii i trójglicerydów u zwierząt
W tych samych mysich modelach ekstrakt obniżał poziom glukozy i trójglicerydów we krwi.
Wstępny efekt u ludzi
W pilotażu klinicznym (10 osób, 4 tygodnie) odnotowano istotny spadek trójglicerydów — wynik pojedynczy i niepowielony.
Dowody: wstępne — na podstawie 2 badania naukowych w tej bazie.
Korzyści
Najczęstsze mity
MitGrifola gargal to 'patagoński maitake' o takich samych właściwościach immunomodulujących jak dobrze zbadana Grifola frondosa.
FaktTo odrębny gatunek z zupełnie inną, znacznie skromniejszą bazą dowodową.
Warianty i formy
Grifola gargal występuje w kilku formach różniących się biodostępnością i zastosowaniem — wybór formy ma realne znaczenie dla skuteczności suplementacji.
Świeże lub suszone owocniki
Tradycyjna forma spożycia w Patagonii.
Najlepsze dla: Lokalne spożycie jako żywność, wyłącznie po pewnej identyfikacji
Praktyka
Najczęściej zadawane pytania
Praktycznie nie — na rynkach zachodnich, w tym w Polsce, nie ma dostępnych produktów handlowych.
Dawkowanie i pory stosowania
Typowa dawka
W jedynym opublikowanym badaniu pilotażowym stosowano 9,2 g dziennie niskocząsteczkowego ekstraktu wodnego przez 4 tygodnie
Forma
Świeże lub suszone owocniki (tradycyjnie) albo eksperymentalny ekstrakt wodny — brak standaryzowanych produktów komercyjnych
Dostępne dane są zbyt skąpe, by traktować Grifola gargal jako sprawdzony grzyb funkcjonalny.
Najlepsze pory stosowania
- Nie dotyczy — brak ustalonego schematu suplementacji
Bezpieczeństwo
Skutki uboczne i przeciwwskazania
Możliwe skutki uboczne
Brak zgłoszonych swoistych działań niepożądanych, poza ogólnym ryzykiem związanym ze spożyciem dziko zebranych grzybów
Przeciwwskazania
Osoby z alergią na grzyby
Nie zaleca się samodzielnego zbioru bez pewnej identyfikacji
Ciąża i karmienie piersią — brak danych
Interakcje
Zachowaj ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków hipolipemizujących lub przeciwcukrzycowych
Czy warto stosować?
Dla kogo
- Osoby zbierające grzyby w Patagonii pod nadzorem doświadczonego eksperta
- Badacze zainteresowani mikologią stosowaną
Nie dla
- Osoby z alergią na grzyby
- Nie zaleca się samodzielnego zbioru bez pewnej identyfikacji
- Ciąża i karmienie piersią — brak danych
Dowody
Warto wiedzieć
Opisana naukowo przez mykologa Rolfa Singera w 1969 roku.
Jedyne opublikowane badanie z udziałem ludzi objęło zaledwie 10 osób.
Badania naukowe
W czterotygodniowym badaniu pilotażowym u 10 osób ze stanem przedcukrzycowym niskocząsteczkowy ekstrakt z hodowlanej grzybni Grifola gargal istotnie obniżył poziom trójglicerydów.
Harada E. i wsp., International Journal of Medicinal Mushrooms, 2020
Medicinal Mushroom, Grifola gargal, Lowers Triglyceride in Animal Models of Obesity and Diabetes and in Adults with Prediabetes
Wstępne dowodyHarada E, Morizono T, Kanno T, Saito M, Kawagishi H · International Journal of Medicinal Mushrooms · 2020
W mysich modelach otyłości i cukrzycy ekstrakt obniżał glikemię i trójglicerydy. W bardzo małym pilotażu klinicznym (10 osób, 4 tygodnie) odnotowano istotny spadek trójglicerydów.
Zobacz badanieChemical and Antioxidant Properties of Wild Edible Mushrooms from Native Nothofagus spp. Forest, Argentina
Wstępne dowodyToledo CV, Barroetaveña C, Fernandes Â, Barros L, Ferreira ICFR · Molecules · 2016
Profilowanie chemiczne dzikich grzybów z patagońskich lasów, w tym G. gargal — wysoka zawartość trehalozy i umiarkowana aktywność antyoksydacyjna.
Zobacz badanieŹródła i bibliografia
Cytowania mają charakter przykładowy dla wersji demonstracyjnej i wymagają pełnej weryfikacji bibliograficznej przez zespół redakcyjny przed publikacją produkcyjną.
Porównaj z podobnymi
O autorach tego wpisu
Autor
Julia WiśniewskaRedaktorka, neurohacking i sen
Julia pisze o nootropach, chronobiologii i protokołach regeneracyjnych.
34 publikacji na tej stronie
Weryfikacja merytoryczna
dr Anna KowalczykRedaktor naczelna, biologia molekularna
Anna nadzoruje proces redakcyjny i weryfikację naukową wszystkich publikacji w bazie wiedzy. Wcześniej prowadziła badania nad autofagią i biologią mitochondriów.
26 publikacji na tej stronie
Powiązane wpisy
4.1Maitake (Żagwica listkowata)
Grzyb funkcjonalny znany też jako 'Hen of the Woods', badany głównie pod kątem modulacji odporności (frakcja D) w onkologii oraz wstępnie pod kątem gospodarki węglowodanowej — dowody u zdrowych ludzi wciąż ograniczone.
3.3Grifola sordulenta
Patagońska 'siostrzana' odmiana Grifola gargal, rosnąca na koihue i ceniona lokalnie kulinarnie — ale, w przeciwieństwie do gargal, praktycznie bez jakichkolwiek badań na ludziach czy zwierzętach.
4.5Wrośniak różnobarwny (Turkey Tail)
Grzyb będący źródłem PSK i PSP — jedynych polisacharydów grzybowych zarejestrowanych w Japonii jako lek wspomagający chemioterapię. Jedne z najsolidniejszych dowodów klinicznych wśród grzybów funkcjonalnych, ale to NIE jest samodzielna terapia przeciwnowotworowa.
4.4Soplówka jeżowata (Lion's Mane)
Grzyb funkcjonalny badany pod kątem wpływu na czynnik wzrostu nerwów (NGF) i funkcje poznawcze — dowody u ludzi wciąż wstępne.
4.3Shiitake (Twardziak japoński)
Grzyb kulinarno-funkcjonalny bogaty w lentinan i beta-glukany, badany klinicznie pod kątem modulacji odporności oraz profilu lipidowego — jeden z najlepiej przebadanych grzybów funkcjonalnych na rynku.
4.3Tremella (Grzyb śnieżny)
Galaretowaty grzyb modny w kosmetyce jako 'wegańska alternatywa dla kwasu hialuronowego' — realne badania kliniczne na ludziach dotyczą jednak głównie suplementacji doustnej i innych punktów końcowych niż nawilżenie skóry.
4.3Antrodia camphorata (Niu Chang Zhi)
Endemiczny dla Tajwanu grzyb rosnący wyłącznie na zagrożonym drzewie kamforowym, tradycyjnie stosowany na wątrobę — jedno z niewielu badań RCT na ludziach pokazuje obiecującą, choć skromną poprawę enzymów wątrobowych.
Komentarze (2)
- KW
Kasia W. 2 tygodnie temu
Bardzo przejrzyście opisane, szczególnie sekcja o interakcjach — nie widziałam tego nigdzie indziej w jednym miejscu.
- MT
Marek T. miesiąc temu
Czy planujecie aktualizację o najnowsze badanie z tego roku? Widziałem ciekawą metaanalizę.